2010/Jun/23

เคยลองยกเลิกงาน print ที่สั่งไปใน Windows ไหมครับ? ทุกคนที่เคยใช้ Windows คงเคยเป็นหรือเคยเจอเหตุการณ์ที่ว่า งานที่เราสั่งยกเลิกไม่ยอมหายไปสักที ดังนั้นวันนี้เรามีวิธีง่ายๆที่จะมาลบมันอย่างรวดเร็วกัน

ทางทฤษฏีแล้ว ที่เราไม่สามารถลบงานปริ้นได้เพราะว่า Windows มันกำลังใช้มันอยู่ ดังนั้นมันจึงค้างอยู่แบบนั้น

วิธีแก้คือ: เราต้องหยุด spoolsv.exe ด้วย Windows Task Manager

1.     กดปุ่ม Ctrl + Alt + Delete

2.     เลือก แท็บ Processes

3.     หาคำว่า spoolsv.exe คลิกขวา เลือก End Process

แล้วลบทุกอย่างที่อยู่ในโฟลเดอร์ C:\Windows\system32\spool\printers

ขอบคุณ : http://iccom.info

2009/Dec/30

ไม่รู้ว่าความเข้มแข็ง  เขาหาได้จากที่ไหน  บอกได้ไหมฉันต้องการมัน
แค่เสี้ยวเศษวินาที  ที่เธอนั้นมองผ่านกัน  ความเข้มแข็งมันก็เลือนหาย

* ได้แต่เฝ้ามอง  มองผ่านผมเธอ  เธอสวยงดงามเหนือใคร
อยากมองหน้าเธอ  อย่างไม่เขินอาย  แต่ทำไม่ได้สักที

** อยากจะหายตัวไปอยู่ตรงหน้าเธอ  ไม่อยากให้เธอได้เห็นสายตา ว่าฉันรักเธอเท่าไร
อยากจะเอื้อมมือไปแตะ(สัมผัส)ที่หัวใจ  ส่งผ่านความรักไปให้เธอได้รู้ แม้จะเป็นได้เพียง จินตนาการ

อยากรู้ว่าบนโลกนี้  ความกล้าได้หายไปไหน  หรือว่าฉันไม่เคยพบมัน
อ้อมแขนอุ่นอุ่นของเธอ  คงมีแค่ในความฝัน  แต่ความจริงเรายังห่างไกล

( * , ** )

solo

( ** )

แต่ว่าฉัน  เป็นแค่ผู้ชายอ่อนแอ 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แต่งเมื่อ 17/12/2552 เวลา 18.36 น. ณ ดาดฟ้าศูนย์บ่มเพาะ ซอฟต์แวร์ ปาร์ค

ไอเดียเพลงนี้มาจากประสบการณ์จริง คือเคยมีคนที่รู้สึกดีด้วย จะว่าไปก็ชอบเลยหล่ะมั้ง
แต่...อายครับ เขิน เห็นเธอคนนั้นมองมาก็หลบหน้าหนีไปทางอื่น
ให้มองตรงๆก็ไม่กล้า เลยคิดในใจว่า ถ้าเราหายตัวได้ แล้วไปยืนมองเขาตรงหน้าก็คงจะมีความสุขมาก 
ซึ่งมันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว และคนเดียวแน่-*-
ไว้มีความกล้าเมื่อไหร่คงจะได้รู้จักกับคนคนนั้นสักที เฮ้อ ............................ จบบันทึก

2009/Oct/24

แปรงสีฟันในห้องน้ำ  ทำไมถึงมีสองอัน
เตียงที่นอนทุกวัน  ทำไมมีหมอนสองใบ
เนคไทล์ลายตารางสีดำ  มาแขวนตรงนี้ได้ไง
นี่ฉันเป็นอะไร  จำไม่ได้สักอย่าง

* จำได้เพียง  เสียงกระซิบเบาเบา  ยังคงดังก้องอยู่จนตอนนี้

** คำว่าจบลงแล้ว  คำว่าเลิกกับฉัน
เจ็บสมอง  เจ็บทุกครั้ง  ที่คำนี้ก้องในหู
เสียงที่แสนปวดร้าว  ใครพูดอยากจะรู้
อยากจะเห็นหน้าเธอสักครู่  คนที่ทำฉันเจ็บอย่างนี้

ออกไปเดินที่คุ้นเคย  ทำไมไม่ค่อยคุ้นตา
จำคลับคล้ายคลับคลา  ว่าฉันเคยมากับใคร
เจอใครใครเขาก็ถาม  ว่าคนของฉันอยู่ไหน
จะบอกเขายังไง  มันจำไม่ได้จริงๆ

( * , ** )

Solo

เธอพูดจบลงแล้ว  เธอบอกเลิกกับฉัน
เจ็บสมอง มันเจ็บทุกครั้ง ทำยังไงจะดีขึ้นมา
เสียงของความหวั่นไหว  เสียงของความความอ่อนล้า
กัดกินฉันทุกวันเวลา หาทางออกไม่เจอ

กว่าสมองฉันจะฟื้นคืน  ก็คงต้องเจ็บอีกนาน

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

03 / 09 /09 21.52 น. ณ ระเบียงระหว่าง X-Ray & ห้องผ่าตัด รพ.มหาราช

เกิดไอเดียจากเพลง"เบลอ"ของ"Boost" แล้วสองวรรคแรกก็ลอยขึ้นมา
เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ตื่นเช้าขึ้นมาพร้อมกับคำถามมากมายว่าของต่าง ๆ ในห้องมันมาได้ยังไง
ทั้งทั้งที่เธออยู่คนเดียว ออกไปพบเจอคนรู้จักก็มักถามหาคนที่เธอจำไม่ได้สักที
ไปทุก ๆ แห่งก็รู้สึกทุกครั้งว่าเหมือนเคยมากับใคร แต่เมื่อนึกทุกอย่างทีไรก็"เจ็บสมอง"ทุกที
เป็นเพลงช้าๆ เศร้าๆ ช่วงสุดท้ายถึงขั้นทรมาน ตอนแต่งนึกถึงเสียงพี่เอ๊ะ ศศิกานต์ เพลงน่าจะยิ่งเหงาบาดใจเข้าไปอีก... 

2009/Oct/19

A อย่าทำเหมือนเห็นใจกัน  อย่ามาทำว่าเธอยังแคร์  หากเธอไม่คิดจะแลก็ไป

ถ้อยคำหวานสิ้นดี  ที่เธอแค่พูดส่งส่งไป  มันทำร้ายใจบางบางของฉัน

อย่ามาจองเวรกันอีกเลย

B ก่อนเธอเคยสนเมื่อไร  คอยทำร้ายจิตใจเรื่อยมา  ควงใครต่อหน้าฉันเธอไม่แคร์

นึกทิ้งเธอทิ้งกันลง  ไม่สนน้ำตาคนพ่ายแพ้  เจ็บเพราะรักแท้มันพังทลาย

เจ็บเจียนตายร้องไห้ทั้งคืน

*(Oh............)แล้วเธอกลับมาทำไม(ถูกเขาทิ้งมาใช่ไหม)

(Oh............)สำนึกผิดเป็นหรือไง(รู้ซึ้งไหมเป็นยังไง)

** ต่อให้โลกนี้เหลือผู้ชายเพียงคนเดียว  อย่าคิดแม้เพียงเสี้ยวว่าฉันจะกลับไปหาเธอ

โปรดอย่ารังควาญ  อย่ากลับมาให้ฉันเจอ  ครั้งเดียวที่รักเธอฉันรู้แล้วเวรกรรมเป็นไง

( B , * , ** )

Solo

( * , ** , ** )

อย่าทำให้ฉัน........ถึงขั้นกรวดน้ำให้เธอ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

29 / 07 / 09  20.?? น. ณ หน้าตึกพัสดุ ร.พ.มหาราช

เพลงนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกทิ้งแล้วเธอเสียใจอย่างหนัก

ต่อให้เวลาผ่านไปแค่ไหนเธอก็ยังไม่ลืมความเจ็บปวดนั้น  แต่เมื่อเขาที่เคยทำร้ายและทิ้งเธอกลับคืนมา

เธอกลับมาคำตอบที่ชัดเจนว่าไม่ขอกลับไปรักเขาอีกต่อไป ไม่ว่ายังไงก็ตาม

อารมณ์....รักมากเจ็บมาก  ทรมานแต่เด็ดเดี่ยว?????

ขณะแต่งเพลงนี้นึกถึง ซานิ+อุ๊หฤทัย+ปาน สงสัยจะอินกะบุคลิกเขามากไปหน่อยเลยสะท้อนออกมาอย่างที่เห็น -*-

เออ จบดีกว่า

2009/Oct/19

อย่าเจอกันอีกเลย   อย่าให้ฉันวุ่นวายใจ
จะรักใครก็รักไป  ฉันไม่เหมือนเดิมอีก

เจ็บกับเธอมากพอ  ขอให้เป็นวันสุดท้าย
จากนี้และตลอดไป   ไม่อยากเห็นแม้เงา

*  ทำกับฉันเจ็บแสบมามากมาย
อย่ามาทำดี   ในวันที่มันสายไป

**  ฉันเกลียด เธอได้ยินไหม   ฉันเกลียด เธอเข้าใจไหม
เธอทำ ให้ฉันทุกข์ทนเสียใจมามากพอแล้ว
ฉันเกลียด คงได้ยินซ้ำ   อย่าทำ ให้ฉันปวดร้าว
จบแล้วเรื่องระหว่างเรา  อยากจะมีเขากี่คนก็เชิญ

นอกใจกันทุกวัน   โกหกฉันได้หน้าตาย
ไม่คิดที่จะสนใจ   เป็นคนนอกสายตา

( * , ** )

Solo

( ** , ** )

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

11 / 08 / 09 17.16 น. ณ ตึกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลมหาราช

เพลงนี้คิดท่อนฮุคไว้นานมากแล้ว ถ้าจำไม่ผิดก็คงตั้งแต่สมัย ม.4 เห็นจะได้
เป็นเพลงผู้หญิง(อีกแล้ว) อารมณ์ดุดันสักหน่อย(ไม่หน่อยละมั้ง บอกโต้งๆว่า"เกลียด")
ประมาณว่า เป็นการพบกันครั้งสุดท้ายในฐานะคนรักกัน เจอเพื่อบอกเลิก ไม่เหลือรักอีกแล้ว
เพราะเสียใจมามากเกินไป ระบายความอัดอั้นตันใจ แต่ไม่อาละวาด
นึกถึงเสียง"พี่ปนัดดา"ตอนแต่งเมื่อครั้งโน้น เดี๋ยวนี้น่าจะร้องได้มั้ง เห็นงานเพลงเดี๋ยวนี้ออกมาดุ....

DiarY
สัปดาห์นี้(6-11 ส.ค.)มีแต่เรื่องผิดแผนตลอดเวลา  อยากทำอะไรก็พลาดทุกอย่าง
ทั้งเพื่อนที่จะไปเจองานรับปริญญาที่ มวล. ทั้งหนังที่ตั้งใจจะดูตั้งแต่วันนั้น วันเสาร์วันเที่ยววันเดียวก็-*-
วันนี้จะออกไปข้างนอกสักหน่อยก็.....................  อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละว้า -*- เซ็งจิต/  



Tharet Jessadarom
View full profile